اگر تو نبودی .....

کدام واژه مرا تا عروج ما می برد ؟ اگر تو نبودی سلامم را که به لبخند پاسخش می داد ؟

نگاه منتظرم راه بر نگاه که می بست ؟ از پشت پنجره چشمان من که را می جست ؟

اگر تو نبودی کدام واژه به لبهای من گره می خورد ؟ سرای خاطره ام رازدار که می بود ..؟

اگر تو نبودی دلم هوای که می کرد ؟ سفر به یاد که آغاز می توانستم ....

اگر تو نبودی فضای خاطره ام عطر یاد که داشت ؟ کدام واژه به جای تو ورد لب می شد ؟

اگر تو نبودی دل غمدیده را چه کس می برد ؟ کدام خنده مرا جان تازه ای می داد ؟

کدام شرم نجیبانه آتشم می زد ؟ کدام بغض غریبانه گریه سر می داد ؟

اگر تو نبودی به شوق که آغاز می توانستم .. به کوی که پرواز می توانستم ؟

               ترا به ساقه گندم ترا ...

                                               به سوره مریم ترا......

                                                                         به نازکی خواب یک بنفشه زیبا

                                ترابه هق هق آرام و بی صدا سوگند بمان 

           بمان که گر بمانی بهار خواهد ماند ...

                                               بمان که گر بمانی هزار خواهد خواند .....

بمان بهانه بودن . بمان دلیل سرودن . بمان امید شکفتن . که گر تو بمانی دوباره خواهم خواند ....

برای باور فردا شبانه خواهم راند . بمان که من به شوق بودن با تو .....

               به آفتاب روشن فردا سلام خواهم داد .....

                                          بمان که گر تو بمانی .... امید هم خواهد ماند ...

....یاد حرفای قشنگت منو رها نمی کنه ....