| تبليغات | X |
 |
 |
|
| نمی خوام بیای.. نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی .. نمی خوام ازت مثه یه شمع بسوزی تا حروم بشی .. |
|
آسـمـان همچــو صفحـه دل من
روشن از جلـوه هـاي مهتابست امشــب از خواب خـوش گريزانم كه خيال تو خوشتر از خـوابست خـيره بر ســايه هاي وحشي بيد مي خزم در سكوت بستر خويش بـــاز دنــبال نغمـــــه اي دلخــــواه مي نــهم ســر بروي دفتر خويش تـــن صــــدها ترانه مي رقصد در بــلور ظريــــــف آوايــــــــــم لذتـــي ناشنـــاس و رويا رنگ مي دود همچو خون به رگهام آه ... گــــوئي ز دخمــه دل من روح شبــــگرد مــــه گـــذر كرده يا نسيمي در ايــن ره متـــرووك دامني از عطر يـــــــاس پر كرده بر لبم شعله هاي بوسه تــو مي شكوفد چو لاله گرم نياز در خيالم ستاره اي پر نـــــور مي درخشد ميان هالـــه راز نا شنــــاسي درون سينه من پنجه بر چنگ و رود مي سـايد همره نغمه هاي موزونــــــــش گوئي بوي عــــــــــود مي آيــد آه باور نمي كنم كه مــــــــــــــرا با تو پيوستني چنين باشـــــــد نگه آن دو چشم شور افـــــــكن سوي من گرم و دلنشين باشد بيگمان زان جهان رويايي
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سی ام مرداد 1384ساعت 2:11 توسط تنهاترین تنها |
|
|
در حال عبور از کوچه ای خلوت و تاریک و بی انتهام . از کنار خانه ای به سنگینی تمام ابعاد زمین قدم بر می دارم . یاس خانه تمام مغزم را به خود مشغول کرده است . در را می زنم برای بوئیدن یاس . اکنون می بینم باغبانی مهربان و فرشته ای کوچک در را گشوده اند .. به داخل باغ نگاه می کنم ولی نمیدانم باغ چه رنگی است .. آبی .. سبز ... زرد ... قرمز .. فقط به بوته یاس فکر می کنم شاید باغبان مرا برای دعوت کوچک یا دوستانه ای به باغ راه دهد ولی می دانم که از بوئیدن یاس همیشه محروم می مانم . و من این محرومیت را با تمام عشق دوست دارم .. فرشته کوچک باغ . تنها امید من برای بازی کردن است . به انتهای باغ می رسم شاید زمان برای نگاه کردن اندک باشد ولی پشت در جاده ای مهربان و زمینی امن وجود دارد که برای بوئیدن یاس آنجا سر پناهی عاشقانه و ابدی است .. خدایا به یاد آوردم باغ چه رنگی است .. رنگ عشق ... رنگ خداست . خدایا سنگ و کلوخهای باغ را به من بسپار و داشتن بوته زیبا را به باغبان و فرشته کوچک ... کسی که همیشه عاشق بوته یاس می ماند .... !
خورشید را با تمام جلالش پس خواهم زد ... آب را با تمام پاکیش تیره و تار می بینم .... غروب را با شکوه و جلالش پیش تو به زانو خواهم آورد ... ماه را صدا خواهم زد تا بر گونه هایت بوسه زند ... به همه خواهم گفت : دوستی دارم بهتر از برگ درخت بهتر از آب روان دوست من ( فرشته من ) با تمام وجود و از صمیم قلب دوستت دارم ... ....تا ابد کنار م باش .... سلام .. به همه دوستان خوبی که تا اینجا با من همراه بودن .. از همه کسایی که به من سر می زنن ممنون اگه یه موقعی من پیش شما نیومدم اینو دلیل بر بی اعتنایی نگذارید ... از همتون متشکرم
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و چهارم مرداد 1384ساعت 19:7 توسط تنهاترین تنها |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
خدایا یاریم ده که برای امروز زندگی کنم . دریابم که باید بپذیرم هر آنچه را که در کف اختیار نمی توانم و همه چیز را این همه جدی نگیرم . کار کنم تا رسیدن به هدفهایم و بدانم که به دست خواهند آمد و به جانب رویاهایم دست بر آرم با توان و با تصمیم و ایمان ....
|
| پیوندهای روزانه |
|
خلوت دل سکوت رابیاموزتاداناشوی آرشیو پیوندهای روزانه |
