یک جایی ...

                                      تمام رویاهاش لبخند توست ..

                                                                                  و زمانی که به تو فکر می کنه ...

....احساس می کنه که زندگی واقعا با ارزشه ....

پس هر گاه احساس تنهایی کردی ...

                                                      این حقیقت رو به خاطر داشته باش ...

...یک نفر....

...یک جایی ...

....در حال فکر کردن به توست ....

.....از طرف یکی از دوستای مرتضی برای تو ......

.....برا مرتضی دعا کنید ...

             ( يا صاحب الزّمان ادركنا )

                سخن از «مهدى» (عليه السلام)، سخن از «هدايت» است.

                سخن از «غيبت»، حديث «جستجو» است.

                سخن از «انتظار»، روايت «حركت و پويايى» است.

                سخن از «ظهور»، بحث از «اشتياق رهايى» است.

                «شوق رهايى»، «حركت» مى آفريند، و نتيجه «جستجو»، حصول «هدايت» است.

«شيعه بودن» با جمود و سكون سازگار نيست. «شيعه» يعنى «پيرو» و لازمه «پيروى» جهت گيرى «رفتار و روش»، و شكل گيرى «سلوك و عمل» است.

 «شيعه مهدى (عليه السلام)» بودن، با گمراهى و بى تفاوتى در برابر انحرافات نمى سازد.
  و «انتظار ظهور» داشتن، با ماندن در تاريكى ها و تسليم در برابر وضع موجود قابل جمع نيست.

      اللهم ارزقنا توفيق الطاعة و بعد المعصية و صدق النية

و عرفان الحرمة و اكرمنا بالهدى و الاستقامة

آمين رب العالمين.

تو را می خوانم با تمام وجودم ٬ ترا می طلبم با بلوای درونی ام ٬ ترا می شناسم با دانایی قلبم ٬ از تو انتظار دارم با امیدم ٬ امید به تو که همیشه در درونم نجوا می کنی ٬ مرا از     کجی ها به راستیها رهنمون هستی .

دیگر آن ناله ها و شکوه ها وجود ندارند . ناله هایی حاکی از عدم امیدواری .اكنون ذره ذره وجودم ترا احساس مي كند ٬ به تو مي انديشد ٬ قانون كار  ما را پذيرفته است و سعي بر بهبودي اعمال دارد . تو اينها را از قبل مي دانستي ٬ اما اجازه دادي كه من خودم آنها را تجربه نمايم ....
از تو سپاسگزارم به خاطر آشكار كردن  حقيقت هاي وجودي خودم ٬ بر من ٬ به تو مديونم به خاطر تمناهاي زيباي دروني ام . اكنون خلا وجودم از تو پر شده و  همچون تشنه اي به دنبال حقيقتهاي بيشتري از تو هستم تا سيراب شوم . اي وجود مطلق و فرمانرواي تمام حاكمان ٬ مرا در مسيرم بران ٬ مرا در وجودم بنشان ٬ گل هستي ام را بر شاخه اصلي اش قرار بده تا مسافران خسته از بوئيدن آن محظوظ شوند و اين عطر دل انگيز تا ژرفاي وجودشان رخنه كند و سرمست و رها شوند و خستگي را از تن بيرون كنند . ....
آري پاسخ دروني ام مدتهاست پيدا شده ٬ حال انكه بر سر دو راهي عشق دروني ام و عشق بيروني ام سرگردان است . نشانه ام را پيدا كن و با آن نشانه مرا به افسانه شخصي ام نزديك گردان . راه را كوتاه تر نما ٬ كوتاه كوتاه ٬ كه دل از مسير طولاني خسته است . او مدتهاست اين مسير را پياده طي مي كند . سرابهاي زيادي در سر راه خود ديده است اما هيچ كدام را باور نكرده است ..... 

                    باور كن كه كفش وجودش پوسيده و توان مالي خريد مجدد را ندارد !!!

سلام به همه دوستان ...

راستش تو پسته قبلی می خواستم از همتون به خاطر این که این چند وقت منو همراهی کردین تشکر کنم ولی یادم رفت  به همین خاطر تصمیم گرفتم تو این پست این کارو بکنم ... ابتدا می خوام از خواهر بهتر از جانم که با حرفاش منو همیشه کمک کرده تشکر کنم که البته هیچ چیزی توی این دنیا نمی تونه تلافیه کاراشو بکنه ... دوم هم می خوام از دوستانی که توی این چند وقت با حرفاشون و محبتاشون منو تنها نگذاشتن و با مهربونیاشون به من کمک کردن هم تشکر کنم ... به خصوص از دوستانم تو وبلاگ  یکدلی  ... که واقعا منو تو این چند وقت تنها نگذاشتن .... و از همه شما که به من سر می زنید و همیشه بهم لطف داشتید ...
                                                                                                          دوستدار شما : مرتضی