چی شد ای عروسک من که نمی شنوم صدا تو .
دیگه چشام نمی بینه رنگ خوبه خنده هاتو
یادمه با تو که بودم  توی قصه ها می گشتیم
تا نخشکه گل لبخند توی باغ آرزوها گاهی گریه هم می کردیم
یادمه با تو که بودم بوی آسمون می دادم
حرف هنوز نبود رو لبهام بی نیاز هر ترانه مثل گل معجزه بودم
حالا بعد روزگاری حرف اومد شعرامو دزدید باغ رویامو خزون زد
زخم جادوی سیاهش مونده در دل یادگاری
من ساده تو کتابا رد دیو می گرفتم
توی کوچه های تاریک به کمینش می نشستم
نگو دیو قصه هامون پشت لحظه ها نشسته
وقتی شاخ حرف نامرد پل برگشتو شکسته
آرزمو هر چی ابره باد بیاره تو چشمام تا از ته دل
بشورم از روی لبها هر چی سحره هر چی حرفه
ای عروسک قشنگم قصه گوی شبهام
خاطرات مهربونت مونده از تو یادگاری روی قاب خیس چشمام
حالا هر چی که بوده گذشته دستمو بگیر دوباره
بیا تا با هم بگردیم تو کدوم جاده تاریک خنده ها رو جا گذاشتیم