....زندگی سهم عاشقاست...

asheghanehayeyetanha — Wed, 20 Feb 2008 18:54:30 GMT

تنها ترین تنها

ازدواج کرد .....

www.ashianee.blogfa.com

منتظره همه دوستامم ..

asheghanehayeyetanha — Wed, 30 Nov 2005 15:28:18 GMT

         آنقدر در خویشتن درد درون ریختـــــم               تا که خود با درد هستی سوز خودآمیختم
         تا جدا ماند من در من ز هر بيگانه اي               از تـــــــــو هم اي عشق بيفرجام بگريختم
         برگ زردي بودم و در تند باد حادثه ها               بر تن هر شــــــــاخه بي ريشه اي آميختم

سلام و بعد از مدتها سلام
سلام به تو نازنين كه پيوسته با من بودي و در كنار من زيستي و رنج اين زيستن را تو باعث تحمل آمدي تو كه پيوسته در چشمهايت برق محبت را ديدم و در گرماي دستهايت توان بودن را تجربه كردم . با تو و بي تو در هر گوشه اي از دنيا كه بودم و هستم جز به نامت رقمي نزدم . جز با عشقت فرياد برنياوردم . با تو سوختم با تو ساختم .. تنها عشق تو بود كه گلبوته پژمرده زندگيم را توان پايايي داد . امروز انگار هزارساله ام اين مني كه در من زندگي مي كنه آنقدر پير است كه خود بوي سدر و كافورش را حس مي كند . هماني كه تو نازنين مي شناسي دلي باندازه مشت كوچكش در سينه دارد اما اين دل بوسعت دنيا عشق محبت و ايثار دارد . هرگز معني حسادت و خودبزرگ بيني را نشناخته ام . من دل آزاري را نياموختم . اگر چه بسياري دلم را آزردند و دلم را شكستند ........
شنيدم مي خواهي از عشق بگويم !!!
تو عشق را به معناي واقعي كلمه با همه حرمت و پاكي و يكه شناسيش در نوشته هاي من حس مي كني حتي مي تواني ببيني . در نهانخانه دلم حرمي است كه بر آن حريمي كشيده ام . آنجا يك كلمه در كنار عشق نوشته ام ......... فنا ... !!!!!
همه زندگي من در شب مي گذرد . روز بي حيا را دوست ندارم . شبها را تا صبح مي نويسم .. به خلوت و بزرگي و عظمتش عاشقم .. در آن لحظات من خودم نيستم او با من است . او كه نمي بينمش ولي با همه جان احساسش مي كنم . اينها را همه براي تو گفتم . تو كه مي خواهي ....
ولي ديگر نمي شود ماند .. ديگر نمي شود نوشت ..

     دوستم بدار ...
                              مرا بدست فراموشي نسپار ......
                                                                                  اي يار اي هميشگي ترين يار ........

آلاله فرق مرگ و زندگي چيست ؟
تو وقتي از محبت بي نصيبي
كي مي دونه چه دردي داره غربت
تو وقتي با عزيزاتم غريبي

حلال كنيد ....

اگه من از اینجا برم نه آسمون زمین میاد نه ابری بارونی میشه

asheghanehayeyetanha — Sun, 27 Nov 2005 08:39:18 GMT

براي خداحافظي، آن هم اينقدر بي مقدمه، كلمات زيادي نمي توان پيدا كرد.
مي روم. «مرتضی »ي كه يك سال تمام،مهمان دل شما بود مي رود. همين!
«مرتضی » به راهي مي رود كه سخت نيازمند پشتيباني خداوند است.
دعايش كنيد

يادمه روزي كه اومدم سراغ وب‌لاگ نويسي فكر نمیکردم که يه روزي بشه كه كلي دوستاي وب لاگ نويس خوب داشته باشم كه گرچه ارتباطمون يه ارتباط مجازي بود ....تو غمها و شاديهاي هم شريك بوديم، دوستایی که مواقعی که حسابی از رورگار دلخور بودم برام سنگ صبور بودن . من فكر مي‌كنم چون همديگرو هم نمي‌شناختيم تو نوشته هامون هم صادق بوديم ....شاید نتونستم براتون دوست خوبی باشم ولی سعی خودم رو کردم.ضمن سپاس و تشكر فراوان از همراهي و همدلي تان و تشكر ازعشقها و محبتهايي كه از شما خوبان آموختم، اجازه ميخواهم كه با چشماني پر از اشك از شماعزيزان خداحافظي كنم ..ممنونم وبراتون آرزوي موفقيت مي كنم. هيچ وقت محبتهاتونو فراموش نمي كنم .دل كندن از اين دنياي مجازي، برايم سخت است اما چه كنم كه بنا به مشكلاتي، بايد مدتي از اينجا هم خداحافظي كنم.

و در آخر هم از همه دوستانم که تو این مدت به من سر زدن و با نظراتشون باعث دلگرمی من شدن تشکر می کنم .. می دونم که هیچ چیز جبران تمام زحماتشون و محبتاشون رو نمی کنه .. من فقط می تونم بگم که دوستون دارم و همیشه تو قلب من جا دارین ...

رسپینا . .رزتا .فرشته اي در تاريكي .بهارک .جوجه .تنها مثل من .بهاره .یه دختر تنها . مرتضی .رعنا . مسافر .تینا . پری .کوشا . غریب ترین آشنا . پت .رضا .سامان . تنها . علی . فریبا شش بلوکی .هادی . سمانه و ....

اگه اسم کسی رو جا انداختم به پای بی معرفتی نزاره من به یاد همتون هستم و باز هم به همتون سر می زنم ... با آرزوی موفقیت و شادابی برا همتون ... شاید دوباره برگشتم . شایدم نه . بدروووووووووود ..

asheghanehayeyetanha — Thu, 24 Nov 2005 12:30:18 GMT

زندگي سهم عاشقاست ...

گناه عشقهاي خدا ..

هر چي كه هست لطف خداست

او همواره مراقب شماست

asheghanehayeyetanha — Wed, 16 Nov 2005 11:37:18 GMT

سلام بچه ها .. امیدوارم که حال همتون خوب باشه ...

امروز می خوام براتون یه داستانی رو بگم . داستان ما درباره کوهنوردی است که می خواست به بلندترین قله صعود کنه ..
او پس از سالهای سال تمرین و آمادگی هنگامی که قصد داشت سفر خود را آغاز کنه شکوه و عظمت پیروزی رو پیش روی خودش آورد و تصمیم گرفت صعوذ را به تنهایی انجام بده . او سفرش را زمانی آغاز کرد که هوا رو به تاریکی می رفت ولی قهرمان ما به جای آنکه چادر بزند . شب را زیر چادر به سر ببره به صعودش ادامه داد تا اینکه هوا کاملا تاریک شد . به جز تاریکی هیچ چیز دیده نمی شد . سیاهی شب همه جا را پوشانده بود و مرد نمی توانست چیزی ببینه حتی ماه و ستاره ها هم پشت انبوهی از ابرها پنهون شده بودند . کوهنورد همانطور که داشت بالا می رفت در حالی که چیزی به فتح قله نمانده بود .پایش لیز خورد و با سرعت هر چه تمامتر سقوط کرد . سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس تمامی خاطرات خوب و بد زندگیش را به یاد آورد . داشت فکر می کرد چقدر به مرگ نزدیک شده است که ناگهان احساس کرد طناب به دور کمرش حلقه خورده است و مانع از سقوط کاملش شده بود . وسط زمین و هوا مانده بود . در آن لحظات سرشار از سکوت چاره ای نداشت جز آنکه فریاد بزند : خدایا کمکم کن !
ناگهان صدایی از دل آسمان پاسخ داد : از من چه می خواهی ؟
ـ نجاتم بده !
ـ واقعا فکر می کنی می توانم نجاتت بدهم ؟
ـ البته تو تنها کسی هستی که می توانی مرا نجات بدهی !
ـ پس آن طناب را از دور کمرت ببر !!!!
برای یک لحظه سکوت عمیقی همه جا را فرا گرفت و مرد تصمیم گرفت با تمام توان مانع از پاره شدن طناب حلقه شده به دور کمرش شود .
فردای آن روز گروه نجات گزارش داد که جسد منجمد شده یک کوهنورد در حالی پیدا شده که طنابی ذور کمرش حلقه شده بود . تنها دو متر با زمین فاصله داشت !!!!!!!

و تو دوست من ؟ شما تا چه حد به طناب خود می چسبید ؟ آیا تا به حال شده که طناب را رها کرده باشید ؟ هیچگاه به پیامهایی که از جانب خدا برایتان فرستاده شده شک کنید ؟
هیچ گاه نگویید که خدا شما را فراموش کرده یا رهایتان کرده است . هیچگاه تصور نکنید که او از شما مراقبت نمی کند و به یاد داشته باشید خدا همواره مراقب شماست ...

عروسک قشنگ من .... دوست دارم ....

asheghanehayeyetanha — Thu, 10 Nov 2005 12:46:18 GMT

چی شد ای عروسک من که نمی شنوم صدا تو .
دیگه چشام نمی بینه رنگ خوبه خنده هاتو
یادمه با تو که بودم توی قصه ها می گشتیم
تا نخشکه گل لبخند توی باغ آرزوها گاهی گریه هم می کردیم
یادمه با تو که بودم بوی آسمون می دادم
حرف هنوز نبود رو لبهام بی نیاز هر ترانه مثل گل معجزه بودم
حالا بعد روزگاری حرف اومد شعرامو دزدید باغ رویامو خزون زد
زخم جادوی سیاهش مونده در دل یادگاری
من ساده تو کتابا رد دیو می گرفتم
توی کوچه های تاریک به کمینش می نشستم
نگو دیو قصه هامون پشت لحظه ها نشسته
وقتی شاخ حرف نامرد پل برگشتو شکسته
آرزمو هر چی ابره باد بیاره تو چشمام تا از ته دل
بشورم از روی لبها هر چی سحره هر چی حرفه
ای عروسک قشنگم قصه گوی شبهام
خاطرات مهربونت مونده از تو یادگاری روی قاب خیس چشمام
حالا هر چی که بوده گذشته دستمو بگیر دوباره
بیا تا با هم بگردیم تو کدوم جاده تاریک خنده ها رو جا گذاشتیم

asheghanehayeyetanha — Fri, 04 Nov 2005 15:47:18 GMT

خانه ای خواهم ساخت
آسمانش آبی
باز باشد همه پنجره هایش به پذیرایی نور
ساحت باغچه اش پر ز نسیم
حوض ماهی پر آب
قامت پاک درختانش سبز
و ترا خواهم خواند که در این خانه کنارم باشی
سینه ام تصویر ترا می جوید
که در آیی چون نور
تو بدین خانه بیا
در خیابان امید
کوچه باور سبز
نبش میدان صبوری
آن جا
خانه ای خواهی یافت
سر در خانه چراغی روشن
روی سکویش گلدان گلی
در دل خانه اجاقی دلگرم
با حضور تو در این خانه چه جشنی بر پاست
آسمان شب این خانه پر از چشمک و مهتاب و نسیم
ناودانش پر موسیقی آب
ای سر آغاز امید
تو بدین خانه در آ
من به دیدار تو می اندیشم ....
و به آرامش بودن با تو ....

asheghanehayeyetanha — Thu, 27 Oct 2005 14:02:18 GMT

بیتوته ای زیر پلک چشمانت

بنا کردم

و با مردمان چشمانت

به زندگی نشسته ام

پس هیچ گاه چشمانت را

به گریه وامدار

زیرا در یک چشم بر هم زدن

سقف آرزوها بر سرم

آوار خواهد شد ........

asheghanehayeyetanha — Thu, 20 Oct 2005 18:43:18 GMT

چشم مهتاب تا ترا دید ...

شب را به فردا سپرد ...

و خورشید از خجلت حضورت ....

چشمانش را بست

و خسوفی شد ....

که بی نور تو یارای دیدن نبود .....

یک نامه ...

asheghanehayeyetanha — Wed, 12 Oct 2005 15:40:18 GMT

            شب است و تو باز خواهی آمد . تو خواهی آمد تا همدم شب های تنهایی من باشی .
           و خـــواهــی آمد تا مرا از عزلت ســردم در اتاق گرم و مهـــربانت در آوری و در آغوشم کشی .

     تو خواهی امد تا در دل تاریک و چشمان بی فروغم چراغ محبت بیفروزی و و جودم را منور سازی .
تو خواهی آمد و زیباترین آویزها را بر گردنم خواهی آویخت و دوست داشتنی ترین هدایا را به پایم خواهی ریخت . تو خواهی آمد و در برابر شور و شوق و شعف تو کاری از من ساخته نیست جز نشاندن پیراهن سبز زندگی بر قامت سرد و بی روحم . و چه زیباست نگاه براق و خواستار تو به قامت سبز وش و تنهایم و چه زیباست شبهای با هم بودن . شبهای خاموشی چراغهای مجازی و درخشش چراغ وجودم برای تو و چه زیباست غرق در نخ و ریسمان و گل و پولک شدن من و به نظاره نشستن تو چه زیباست ....
گوش من پر است از نجوای شوم تردید . از کلام زهرآگین تمام حسودان و حسرت مدارانی که عمر خوشبختی ام را کوتاه می پندارند . همه ان سیه دلان و سیه فالانی که هر روز و هر شب فریاد می زنند که من .... که صبح عشقو عشق بازی من شب خواهد شد .. آری فریاد می زنند و وای از فریاد زدنشان..
ولی من ...

              به لبخند تو خوشم ...
                                                        به لبخند تو دلبندم ...
                                                                                                و به لبخند تو امیدوار ....

... تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است ...

شما هم موافقید ؟